De volgende dag zouden we om half acht vertrekken bij de school.
Toen we om 7.30 aankwamen waren er ongeveer 20 kinderen, waar is de rest?
We hadden de tijd duidelijk afgesproken en ik was teleurgesteld.
Langzamerhand druppelde er meer kinderen binnen en werden me een aantal dingen duidelijk.
In een dorp waar geen elektriciteit, stromend water en wc zijn hebben ze ook geen wekker.
De mensen worden gewoon wakker en gaan dan wat doen, gewoon de natuur.
We gaan een aantal dorpen langs om nog wat kinderen te verzamelen en zien moeders in aller ijl nog kleren strijken, hun kind moet er wel goed uitzien als het naar de stad gaat.
Het valt me toch op dat hoe primitief de omstandigheden zien de mensen er toch verzorgd proberen uit te zien.
Om 08.30 vertrekt de taxibus die we gehuurd hebben voor de eerste keer naar de kliniek.
Ik kan mijn ogen niet geloven, in een 9 persoons busje gaan makkelijk 43 kinderen en 3 volwassen en niemand die klaagt! Voor de meeste kinderen is het de eerste keer dat ze in een auto zitten. |
